Naam:
mevrouw E. Alberti-Maat
Woont in:
Maassluis
Verblijf:
4,5 maand in Intermezzo-Zuid en daarvoor 2 weken in het Antonius-IJsselmonde en is nu weer thuis

Interview mevrouw E. Alberti-Maat

Wat een verschil met het oude gebouw!

“Ik ben in het revalidatiehotel terecht gekomen doordat ik thuis van de bank ben gevallen en mijn heup heb gebroken. Een paar dagen na de heupoperatie in het Schieland ziekenhuis in Schiedam moest ik daar weer weg. Bij ons in de buurt waren wel bejaardentehuizen maar daar deden ze niks aan therapie. Er was gelukkig nog een plekje in het oude Antonius-IJsselmonde. Daar ben ik maar veertien dagen geweest en toen ben ik al verhuisd naar het nieuwe gebouw.

Verhuizing goed geregeld

De verhuizing was hartstikke leuk om mee te maken en ik vond het ook heel fijn dat we naar een nieuw gebouw gingen. Op de dag van de verhuizing moest iedereen al vrij vroeg ’s ochtends klaar staan. Rond tien uur werden alle mensen met bussen naar het nieuwe gebouw gebracht. De verhuizing was echt goed geregeld. In het begin moest ik wel een beetje wennen en mijn weg vinden in het gebouw. Na verloop van tijd ging dat allemaal wel goed.


< Terug naar inleiding

Een kamer voor mezelf

In het Antonius-IJsselmonde sliepen we met z’n vieren op een kamer. Dat was niet ongezellig hoor, maar nu had ik een kamer voor mezelf met een eigen douche. Dat vond ik grandioos. Ik moest wel geholpen worden met douchen, maar het was natuurlijk veel beter dan in het oude gebouw. We hebben zelf ook allemaal leuke dingetjes van thuis neergezet in mijn kamer.

Met alles geholpen

Ik kon eigenlijk niks toen ik daar kwam. Ik moest met alles geholpen worden zelfs in en uit bed en dan met de rolstoel naar de eetzaal worden gebracht. Op het laatst kon ik dat gelukkig weer zelf. Dat was wel heerlijk hoor, want ik had in het begin echt overal hulp voor nodig. Als ik pijn had kwamen de artsen zelfs ‘s nachts langs met een tabletje, want ik kon zo slecht slapen vanwege die heup.

Heerlijk eten

Beneden hadden we de grote eetzaal waar we in drie groepen op bepaalde tijden aten. Aan de linkerkant van de zaal kwam dan de eerste groep, de tweede groep in het midden en de andere groep dan later weer aan de linkerkant. Dat was wel goed om het zo te verdelen en ook het eten was heerlijk.

Vriendelijk en behulpzaam

De mensen die daar rondliepen waren heel behulpzaam. Zij hielpen sommige mensen met het klaarmaken van een boterhammetje. Je hoefde maar iets te vragen – ik wilde altijd graag karnemelk – en dan kwamen ze dat direct brengen. Ze deden echt goed hun best.

Ook aan de receptie waren de mensen heel vriendelijk en bereid om iedereen netjes te woord te staan. Zelfs de doctoren die toch op afstand staan, stonden echt altijd voor je klaar en je kon alles aan ze vragen. Het verplegend personeel deed het ook hartstikke goed. Als ik zag hoe zij met oudere mensen omgingen, dan deed je dat echt goed. Er was een vrouw waarvan de man was overleden en ze kwamen dan allemaal even naar haar toe. Echt hartstikke lief. Maar voor iedereen waren ze eigenlijk even hartelijk en vriendelijk.

Sfeervol en lichter

De mooiste ruimte in het gebouw vind ik het zaaltje (het atrium) met die rode stoeltjes op de eerste etage. Ze hebben daar van die mooie hangende planten gekregen en dat is heel sfeervol. Er komt daardoor een beetje meer leven in het gebouw. In vergelijking met het oude gebouw is het in het nieuwe revalidatiehotel ook veel lichter.

Wat een verschil!

Ik had eigenlijk niet veel keuze, maar mijn verblijf hier is wel een goede keuze geweest. Het was alleen voor de familie lastig, want die moesten helemaal uit Maassluis daar naartoe komen. Er was niks dichterbij, dus ik was allang blij dat ik ergens terecht kon. Je hebt altijd mensen die zeuren, maar persoonlijk heb ik het heel goed gehad. Het was allemaal fantastisch geregeld en niet te geloven wat een verschil dit revalidatiehotel is met het oude gebouw. Ik zou het echt iedereen aanbevelen.”


< Terug naar inleiding