Naam:
Martijn Verhagen
Functie:
architect: projectarchitect
Werkt bij HD sinds:
2003
Haalt de meeste inspiratie uit:
alles wat ik zie en de ervaringen die ik opdoe.
Is trots op:
Laurens Intermezzo Zuid, omdat ik hoor en zie dat mensen zich prettig voelen in het gebouw.

Interview Martijn Verhagen

Een gebouw is pas geslaagd als de gebruikers enthousiast zijn

“Mijn verantwoordelijkheid lag in het concept en ontwerp van het gebouw én de aansturing op esthetisch vlak. Al vanaf de eerste besprekingen was mijn rol om het programma dat Laurens voor ogen had ruimtelijk te vertalen en zichtbaar te maken. Ik was het visuele klankbord wat betreft de eerste wensen van Laurens.

Revalideren in ‘hospitality’-omgeving

Onze opdracht was om invulling te geven aan de visie van Laurens voor de ontwikkeling van een revalidatiehotel. Laurens wilde een zorggebouw waar de gast revalideert in een ‘hospitality’-omgeving. De voormalige specialistische zorglocatie Antonius IJsselmonde was bouwkundig gedateerd en de faciliteiten beantwoordden ook niet meer aan het nieuwe zorgconcept en de veranderde marktvraag. Het idee om bijvoorbeeld met meerdere mensen op een kamer te liggen is niet meer van deze tijd.

De vraag achter de vraag

Met mijn werkmethodiek probeer ik altijd door te dringen tot de vraag achter de vraag. Door middel van een aantal workshopsessies hebben we op verschillende niveaus kunnen achterhalen wat de essentie van de vraag van het programma was. We hebben een workshop met het verplegend personeel gehad. We hebben om tafel gezeten met de verschillende (zorg)specialismen zoals fysio- en ergotherapie en we hebben een ateliersessie gehad waarbij het hele horecaconcept aan de orde is gekomen. Door op deze manier te werken zijn alle facetten uit het programma van eisen uitgediept waardoor de ontwerpopgave steeds duidelijker werd.


< Terug naar inleiding

Een gebouw dat zintuigen prikkelt

Het ontwerp van het revalidatiehotel is bedoeld als een gebouw voor gasten uit verschillende culturen met ieder zijn persoonlijke verblijfsredenen en zijn eigen manier van gebouwbeleving. In mijn visie is het gebouw een weerspiegeling van zijn functie én van deze diverse groepen gasten. Het resultaat is een functioneel en inspirerend zorggebouw met een warme, vriendelijke en toch koele, chique uitstraling die de zintuigen prikkelt en vanuit verschillende perspectieven verrast.

Flexibel en dynamisch ontwerpproces

Het ontwerpproces voor deze opdracht is heel dynamisch verlopen. Iedere twee weken hadden we een ontwerpoverleg. De plattegronden groeiden met de tijd mee. Het verfijnen van het zorgconcept gebeurde gaande weg het proces. Sommige ruimtes zijn zelfs nog tijdens de bouw veranderd. Het basisontwerp gaf ook ruimte voor deze flexibiliteit.

Ontwerpuitdaging leidt tot karakteristiek gevelbeeld

Belangrijk gegeven voor het ontwerp van het exterieur was de opgave een sfeer na te streven die recht doet aan de bijzondere gebouwen uit de wederopbouwperiode, zoals het Verzamelgebouw Zuid en het Ikazia ziekenhuis. Voor nieuwe bebouwing in het Motorstraatgebied was een hedendaagse interpretatie van de wederopbouwarchitectuur gewenst. Deze koele zakelijke uitstraling stond haaks op de wens van Laurens die vooral een warm gebouw voor mensen wilde. Het ontwerp van het gebouw is het creatieve resultaat van deze twee uiteenlopende wensen. We hebben een gelaagd gevelbeeld kunnen creëren dat van een afstand meer de koele zakelijkheid laat zien en van dichterbij juist een warm vriendelijk beeld.

Daglichtprincipe uit de natuur

Mijn grootste inspiratiebron voor het creëren van natuurlijk licht in het gebouw – de Antelope Canyon (Arizona, VS) – is feitelijk ontstaan door de diepe beschikbare bouwenvelop met zijn ongelijke hoekverdraaiingen. Hierdoor mis je op de dieper gelegen bouwdelen de kwaliteit van daglicht. In een zorggebouw vind ik dit juist een belangrijke basis. We hebben volop daglicht in het gebouw kunnen brengen door twee grote breuklijnen te introduceren die het gebouw in twee richtingen als het ware doorsnijden. Door de werking van deze breuklijnen ervaar je het daglicht tot diep in het gebouw wat vergelijkbaar is met het daglichtprincipe van de kloven van de Antelope Canyon. Hierdoor komt er op een hele mooie manier daglicht binnen en weerkaatst het tegen de wanden in het gebouw. Het resultaat is een spectaculair lichtspel dat meekleurt met de dagritme en de seizoenen.

Gebruik natuurlijke materialen

De natuurlijke uitstraling van het gebouw heeft ook invulling gekregen in het interieur en het materiaalgebruik. De natuur is een inspiratiebron geweest voor onder andere het kleurenpalet in combinatie met het gebruik van natuurlijke materialen zoals hout en natuursteen.

Iconisch in zijn terughoudendheid

Ik was vandaag nog op de locatie en ik ben elke keer weer enthousiast over hoe de mensen het gebouw al heel eigen hebben gemaakt. En als je het exterieur bekijkt dan past het heel goed in zijn context. Dat was ook deels het doel met mijn ontwerp: iconisch in zijn terughoudendheid en mooi ingepast in de stedelijke omgeving.

Ook vanuit het gebruik is het mooi om te zien en te horen dat mensen zich er prettig voelen. En dat de plekjes die we hebben bedacht om te verblijven ook echt zo gebruikt worden. Voor mij is het gebouw pas geslaagd als de gebruikers zelf ook enthousiast zijn.“


< Terug naar inleiding